gop gaziosmanpaşa ak parti chp iyi parti mhp zafer partisi deva partisi gelecek partisi saadet
DOLAR
18,6336
EURO
19,4066
ALTIN
1.051,84
BIST
4.874,34
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
°C
İstanbul
°C
°C
°C
°C
°C

Alican Kösedağ

1994 yılında Bakırköy’de (İstanbul) doğdu. 2012 yılında İnönü Endüstri Meslek Lisesi’nden, 2015 yılında Ege Üniversitesi Makine bölümünden mezun oldu. Halen, Anadolu Üniversitesi Uluslararası İlişkiler ve Atatürk Üniversitesi’nde Acil Durum ve Afet Yönetimi eğitimine devam ediyor. Özel bir şirkette Proje Yönetim Uzmanı olarak görev yapan Kösedağ, daha önce Milliyet ve Radikal'in blog sayfalarında, bilgievi ve teknofaresi isimli sitelerde yazarlık yaptı. Seyahat ve kamp ile ilgili de kendi bloğunda yazılar yazan Alican Kösedağ Gaziosmanpaşa Karadeniz Mahallesi'nde ikamet ediyor.

Bu yolculuk nereye?

01.08.2022
0
A+
A-

Gözlerimizi bir bilinmezliğe, irademizin dışında düşünme yetimizin olmadığı, seçim şansımızın bulunmadığı bir düzene açtık.

Nefes aldık, sonra ağladık mosmor olana dek. Sırtımızı sıvazlamaya, popomuza vurmaya başladılar gülen yüzler ve çığlık sesleriyle.

“Hoş geldin bebek” sesleri yankılanıyor kulaklarımda; İyi ama nereye geldim… bu yolculuk nereye?

90 kuşağıyım.

Ne gariptir ki bu şartlarda hala hayattayım/z. Bu ne demek şimdi diye düşünürsünüz, düşünürsünüz de sadece yüzeysel olmasın.

Kendimi tanımaya başladığımdan beri kendime hep bu soruyu sorarım.

-Alican bu yolculuk nereye?

İsteğimizin dışında dünyaya gelmenin yanı sıra artık isteğimizle dünyada yaşam sürebilme azmiyle baş başa kaldık. Bu saatten sonra “önce isyan sonra şükür” etmekten başka bir şansımız var mı ? Elbette yok.

Arka sokaklarda büyüyerek yaşama zaten eksiden başlamış bir topluluk olarak büyüdük, büyüyoruz. Her koşulda her konuda mücadelemizin asla bitmediği, bu sefer belki olur dediğimiz anlara uyanıyoruz her gün.

Yaşam bizlere kaşıkla verip kepçeyle almaya devam ettiği sürece “önce isyan sonra şükür” dışında farklı bir reaksiyon alamayız üzgünüm.

Artık günümüz şartları o kadar kötü durumlara kadar geldi ki, her ay daha da artan enflasyon oranlarına sebep olarak maaşı düşük geçinemiyor diye intihar eden gencecik insanlar, atanamadığı için intihar eden öğretmenler, polisler. Hükümeti eleştirdi diye cezaevine gönderilenler, hükümet konaklarının önlerinde açım aç diye isyan eden çiftçiler! Yaşamını çöplerle idame ettirenler… Bunların hangi biri küçük problemler ki.

Gelin görün ki gün sonunda biri çıkıyor ve size “Gözlerimdeki ışıltıyı görüyor musunuz?” diyor. Gel de gülme.

Türkiye’de yaşam böyle karanlık, böyle demagojik maalesef. Bu nedenle bu şartlarda “Alican çok isyan etmişsin be, o kadar da kötü değiliz” demezsiniz diye umut ediyorum 🙂

Çünkü herkesin sorması gereken bir soru bu aslında.

BU YOLCULUK NEREYE?

ETİKETLER:
Yazarın Diğer Yazıları
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.